Przedmiot prawa konstytucyjnego




Prawo konstytucyjne to inaczej prawo państwowe

 

Prawo konstytucyjne sensu stricto- zespół norm prawnych zawartych w konstytucji, normy te mają najwyższą moc prawną. W takim znaczeniu prawo konstytucyjne sprowadza się do tzw. Prawa konstytucji

Prawo konstytucyjne sensu largo- określa się je jako synonim pewnego ustroju politycznego. Wyróżnia się ze wzglądu na przedmiot, jakiego te normy dotyczą nie zaś na moc prawną norm konstytucyjnych

Materia prawa konstytucyjnego obejmuje te normy prawne, które określają:

-podmiot władzy suwerennej w państwie oraz sposób jej sprawowania

-podstawy ustroju społeczno gospodarczego państwa(zasady ustrojowe państwa)

-system organów państwowych(określa się strukturę organów w państwie, tryb ich funkcjonowania, wzajemne relacje pomiędzy nimi)

-status obywatela w państwie

-prawo konstytucyjne określa prawa i wolności człowieka i obywatela, reguluje nakładane na niego obowiązki oraz określa procedury ochrony praw i wolności człowieka.

-podstawy systemu wyborczego

Źródłami prawa konstytucyjnego są wszystkie akty normatywne, które zawierają co najmniej jedną normę przedmiotowo przynależną prawu konstytucyjnemu.

 

Zobacz też inne materiały

» Konstytucja jako ustawa zasadnicza
» Ustrój RP

Powiązane kategorie

» Prawo konstytucyjne

Komentarze

  • Jeszcze nie ma komentarzy.

Aby dodać komentarz, zaloguj się.
Jeżeli nie masz jeszcze swojego konta, utwórz je w kilka sekund.

Prawo konstytucyjne

etyka.jpgPrawo konstytucyjne to zespół norm prawnych określających ustrojowe zasady funkcjonowania państwa, treść i sposoby zagwarantowania praw człowieka i obywatela oraz zaspokajania potrzeb społecznych, sposób tworzenia prawa, hierarchię źródeł prawa a także kompetencje i wzajemne relacje pomiędzy organami władzy państwowej.

Podstawowym aktem prawnym określającym ustrój państwa jest konstytucja, jej postanowienia znajdują rozwinięcie w szeregu ustaw. Najczęściej konstytucja ma postać jednego aktu prawnego, może mieć też kształt kilku aktów tej samej rangi (stan taki istniał w Polsce od września 1992 r. do wejścia w życie obecnej Konstytucji z 1997 r.). Wyjątkiem jest ustrój Wielkiej Brytanii, w której porządku prawnym, brak jest jednolitego aktu tej rangi, zaś treść konstytucji można wywieść z szeregu aktów prawnych powstałych na przestrzeni wieków (np. Wielkiej Karty Swobód z 1215 r., Act of Settlement z 1701 r.).

W demokratycznym państwie prawa przyjmuje się wymóg zgodności wszystkich aktów prawnych z konstytucją ("Konstytucja jest najwyższym prawem Rzeczypospolitej Polskiej"[1]. Jest to wynikiem przyjętej hierarchii aktów prawnych, zgodnie z którą każda ustawa musi być zgodna z konstytucją (zasada konstytucyjności, zaś każde rozporządzenie wykonawcze nie może być sprzeczne z ustawą i konstytucją (zasada legalności). Do oceny zgodności aktów prawnych z normami wyższego rzędu powołany jest Trybunał Konstytucyjny.

Źródło: Wikipedia.


» Strona główna: Prawo konstytucyjne

Szukaj

Rekomendacje

Subskrypcja

Chcesz być na bieżąco? Dodaj swój adres e-mail do newslettera!

Wpisz adres E-mail: